واکاوی آیه‎ ی «مُتعـه» براساس مبانی تفسیری علّامه طباطبایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته سطح چهار حوزه علمیه و مدرّس سطح عالی(خارج) حوزه علمیه خراسان

2 مدیر و عضو گروه علمی زبان و ادبیات عربی- جامعه المصطفی العالمیه مشهد

چکیده

آیه‎24 سوره‎ مبارکه‎ نساء، که از آن به آیه «مُتعه» یاد می‌ شود، به بیان مسأله‎ نکاح موقّت می‌ پردازد. نگرش متفاوت اعتقادی و فقهی شیعه و اهل سنّت، موجب اختلاف در تفسیر این آیه شده است. مشهور علما و فقهای امامیه، مشروعیّت متعه را پذیرفته و حکم به جواز و إباحه آن داده‌‌اند درحالی‎که این مشروعیّت، در نگاه اهل سنّت مورد اختلاف است. چگونگی برداشت و فهم حکم فقهی از یک آیه، نقش بسیار مهمی در پذیرش و یا عدم پذیرش آن حکم دارد. آیه مورد نظر، یکی از آیات فقهی است که مورد توجّه مفسّران از جمله مرحوم علّامه طباطبایی بوده که احکامی پیرامون متعه را از آن، استنباط نموده‌‌اند. نوشتار حاضر، ضمن بررسی تفسیر آیه‎ متعه براساس مبانی تفسیری علّامه، چگونگی بهره‎ برداری ایشان از مباحثی همچون «واژه‎شناسی، شأن نزول، روایت، اصول فقه، قرائت و نسخ» را در زمینه اثبات جواز و اباحه‎ متعه، مورد تحلیل قرار می‎دهد.

کلیدواژه‌ها