The Causes and Consequences of the Boasting Caused by Worship and the Ways to Deal With it From the Perspective of the Quran and Hadith

Document Type : Original Article

Authors

1 Saṭḥ (Level) 3 student of Exegesis (Tafsīr) and Hadith Studies, Qur'an and ʿItrat Special School (Seminary), Khorasan Seminary (Ḥawzah ʿIlmīyah).

2 Assistant Professor, Department of Islamic Philosophy and Theology, Razavi University of Islamic Sciences, Mashhad.

10.61186/qae.2021.389

Abstract

Boasting (Arabic: عُجْب) is among the vices that may exist in people. The entering of this moral vice in worship is one of the aspects of selfishness; especially in recommended (Arabic: مُسْتَحَبّ, Mustaḥabb) acts of worship and actions that others do less. The importance and value of this issue is clear from the fact that the Holy Quran has also mentioned it and blamed boasting in worship. Some of the most important causes of boasting worship according to the research findings are: 1. Not paying attention to the truth of worship;
2. Man’s ignorance of his true position; 3. The illusion of attaining perfection from the appearance of worship; 4. Extreme tendency to zuhd or asceticism (Arabic: زُهْد) in worship; 5. stupidity and Inanity; 6. Comparing one's actions with others. The effects of boasting include: 1. Failure to reach the level of servitude; 2. Lack of effective communication; 3. Ingratitude (Arabic: کُفْرانُ النِّعْمَة, kufrān al-niʿma) of the blessing of worship; 4. Corruption and invalidation of worship. The way to cure the boasting caused by worship is:
1. Acquiring knowledge; 2. Paying attention to one’s faults and shortcomings in worship. The present article has been written using library resources and descriptive analytical method.

Keywords


  1. قرآن کریم.
  2. ابن‌بابویه، محمّدعلی، ۱۳۷۷، متن و ترجمۀ معانی الاخبار، ترجمۀ محمدعلی محمّدی شاهرودی، تهران: دار الکتب الاسلامی.
  3. اسمیت، مارگات، ۱۳۹۰، مطالعاتی در عرفان اوّلیۀ خاور نزدیک و خاورمیانه، ترجمۀ منصور پیرانی و مریم محمّدی نصرآبادی، تهران: مرکز.
  4. امام سجاد7، 1376، الصحیفة السجادیة، قم: دفتر نشر الهادى.
  5. جمعی از پژوهشگران، ۱۴۲۶، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل‌بیت:، با اشراف سیّدمحمود هاشمی شاهرودی، قم: مؤسسۀ دائرة المعارف فقه اسلامی‌.
  6. جوهری، اسماعیل‌بن‌حمّاد، ۱۳۷۶، الصّحاح: تاج اللّغه و صحاح العربیّه، به تحقیقِ عبدالغفور عطّار، بیروت: دار العلم للملایین.
  7. حرّ عاملی، محمّدبن‌حسن، ۱۴۰۹، وسائل الشّیعه، به‌تحقیقِ مؤسسۀ آل‌البیت:، قم: مؤسسۀ آل‌البیت:.
  8. ___، بی‌تا، الجواهر السنّیّه فی الاحادیث القدسیّه، ترجمۀ زین‌العابدین کاظمی خلخالی، تهران: انتشارات دهقان.
  9. حسینی مدنی شیرازی، سیّدعلی خان، ۱۴۲۷، ریاض السّالکین فی شرح صحیفه سیّد السّاجدین الامام علی‌بن‌الحسین7، چ۵، قم: نشر اسلامی.
  10. خمینی، سیدروح‌الله، ۱۳۸۷، شرح چهل حدیث، چ۱۳، تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی;.
  11. خمینی، سیدمصطفی، ۱۴۱۸، ثلاث رسائل (العوائد و الفوائد)، قم: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی;.
  12. دلشاد تهرانی، مصطفی، ۱۳۸۷، تفسیر موضوعی نهج‌البلاغه، چ۱۵، قم: معارف.
  13. راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمّد، ۱۳۷۴، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، چ۲، تهران: مرتضوی.
  14. رسولی، هاشم، ۱۳۸۶، وصایا الرّسول و الائمّه، چ۵، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
  15. شبّر، عبدالله، ۱۳۷۸، ترجمة الأخلاق، ترجمۀ محمدرضا جبّاران، قم: مؤسسۀ انتشارات هجرت.
  16. شریف الرضی، محمدبن‌حسین، 1429، نهج‌البلاغة، به‌تحقیقِ صبحی صالح، تهران: دار الأسوة للطباعة و النشر.
  17. غزالی، محمّدبن‌محمد، ۱۳۶۱، کیمیای سعادت، به‌تحقیقِ حسین خدِیوجَم، تهران: نگاه.
  18. ___، بی‌تا، إحیاء علوم الدّین، بی‌جا: دار الکتاب العربی.
  19. فیض کاشانی، محسن، ۱۴۰۳، المحجه البیضاء فی تهذیب الاحیاء، بیروت: الاعلمی.
  20. قرائتی، محسن، ۱۳۶۷، عبادت در اسلام ۲، تهران: مجلّۀ رشد آموزش معارف اسلامی.
  21. قمی، عبّاس، بی‌تا، مقامات العلیة فى موجبات السعادة الأبدیة، قم: کنگرۀ بزرگداشت محدّث قمی.
  22. کاشانی، محسن، ۱۳۷۹، راه روشن، ترجمۀ عبدالعلی صاحبی، چ۲، مشهد: آستان قدس رضوی.
  23. کلینی، محمّدبن‌یعقوب، ۱۴۰۷، اصول الکافی، به‌تحقیقِ علی‌اکبر غفّاری و محمّد آخوندی، تهران: دار الکتب الاسلامیه.
  24. متّقی هندی، علاءالدّین علی، بی‌تا، کنز العمّال، بیروت: مؤسسة الرّساله.
  25. مجد، محمّد، ۱۳۸۶، انسان در مسیر زندگی، چ۵، تهران: بدر.
  26. مرتضی زبیدی، محمدبن‌محمّد، ۱۴۱۴، تاج العروس من جواهر القاموس، به‌تحقیقِ علی شیری، بیروت: دار الفکر.
  27. مصطفوی، حسن، ۱۴۰۲، التّحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: مرکز الکتاب للتّرجمه و النّشر.
  28. مغنیه، محمّدجواد، ۱۳۹۹، فی ظلال الصّحیفه السّجادیه، بیروت: دار التعارف للمطبوعات.
  29. مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۷۱، تفسیر نمونه، چ۱۰، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
  30. موسی، حسین یوسف، 1410، الافصاح فی فقه اللّغه، چ۴، قم: مکتب الاعلام الاسلامی.
  31. نراقی، احمدبن‌محمّد مهدی، ۱۳۷۸، معراج السّعادة، چ۶، قم: مؤسسۀ انتشارات هجرت.
  32. نراقی، مهدی‌بن‌ابی‌ذر، ۱۹۶۷، جامع السّعادات، نجف: چاپ محمد کلانتر، چاپ افست بیروت.
  33. هجویری الجلّایی الغزنوی، ابوالحسن علی‌بن‌عثمان، ۱۳۵۸، کشف المحجوب، به‌تصحیحِ ژوکوفسکی، تهران: کتابخانۀ طهوری.