The Quranic and Narrative Study of the Role of Reliance and Delegation in Obtaining Peace

Document Type : Original Article

Authors

1 Ph.D. in Theology (Field of study: Jurisprudence and Principles of Islamic Law) and Saṭḥ (Level) 3 of Theology and Wisdom (Kalām and Ḥikmat), Khorasan Seminary (Ḥawzah ʿIlmīyah).

2 Faculty Member of the Islamic Strategic Studies Institute of Science and Education of the Holy Quran and Postgraduate Studies Instructor of Khorasan Seminary.

10.61186/qae.2021.391

Abstract

Reliance (Arabic: تَوَکُّل, Romanized: Tawakkul) and delegation (Arabic: تَفْویض, Romanized: Tafwīḍ, relegation) are among the important and fundamental concepts in the Holy Quran and aḥādīth (Arabic: أحادیث, singular: ḥadīth, traditions and narrations), each of which plays a significant role in obtaining peace. The present research, by a descriptive analytical method and based on data collection and analysis of information and comparison of opinions, is going to explain the role of two concepts of reliance and delegation in dealing with anxiety and obtaining peace. First, the truth of reliance and delegation accordingly, the pillars and differences between the two concepts are explained, then the school of Islam is compared with other schools in terms of reliance and delegation and then in the third step, the role of reliance and delegation in obtaining peace based on the verses and traditions is explained and finally the fields that are considered for reliance in the verses and narrations are examined and analyzed and the research results are: 1. Although reliance plays an important role in the achievement of peace, delegation has a higher position than attaining peace; 2. Since the religion of Islam seeks the purification of human beings, reliance and delegation also find a special place; but other schools will not benefit from these two basic concepts in attaining peace; because they often consider the main goal to be changing behaviors rather than reforming the inside.

Keywords

References

  1. قرآن کریم، ترجمۀ عبدالمحمد آیتی.
  2. ابن‌اشعث، محمد‌بن‌محمد، بی‌تا، الجعفریات (الأشعثیات)، تهران: مکتبة النینوى الحدیثة.
  3. ابن‌بابویه، محمد‌بن‌على، 1414، إعتقادات الإمامیة، قم: کنگره شیخ مفید.
  4. ___، 1398ق، التوحید، قم: جامعۀ مدرسین‏ حوزۀ علمیۀ قم.
  5. ___، 1403،‏ معانی الأخبار، قم: دفتر انتشارات اسلامى.
  6. ___، 1413، من لایحضره الفقیه‏، قم: دفتر انتشارات اسلامى.
  7. ابن‌شعبۀ حرانى، حسن‌بن‌على، 1404، تحف العقول‏، قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
  8. ابن‌شهر آشوب مازندرانى، محمد‌بن‌على، 1369، متشابه القرآن و مختلفه، قم: دار بیدار.
  9. ابن‌طاووس، على‌بن‌موسى، 1348، اللهوف على قتلى الطفوف، تهران: انتشارات جهان.
  10. ابن‌فارس، احمد، 1404، معجم مقائیس اللغة‌، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى حوزۀ علمیۀ قم‌.‌
  11. ابن‌قولویه، جعفر‌بن‌محمد، 1356، کامل الزیارات‏، نجف: دار المرتضویة.
  12. ابوزهره، محمد، بی‌تا، زهرة التفاسیر، بیروت: دار الفکر.
  13. ارسطو، بی‌تا، علم الأخلاق إلی نیقوماخوس، ترجمۀ سیداحمد لطفی، بیروت: دار صادر.
  14. استونز، راب، 1379، متفکران بزرگ جامعه‌شناسى، ترجمۀ مهرداد میردامادى، تهران: انتشارات مرکز.
  15. اسکافى، محمد‌بن‌همام، 1404، التمحیص‏، قم: مدرسة الإمام المهدى.
  16. امام سجاد7، 1376، الصحیفة السجادیة، قم: دفتر نشر الهادى.
  17. بحرانى اصفهانى، عبدالله‌بن‌نورالله، 1413، عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، قم: مؤسسة الإمام المهدى.
  18. بحرانى، سیدهاشم، 1374، البرهان فی تفسیر القرآن‏، قم: مؤسسۀ بعثه.
  19. حر عاملى، محمد‌بن‌حسن، 1425، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات‏، بیروت: انتشارات اعلمى.
  20. حقى برسوى، اسماعیل‌بن‌مصطفى، بی‌تا، تفسیر روح البیان‏، بیروت: دار الفکر.
  21. حلى(ابن‌نما)، جعفر‌بن‌محمد، 1406،‏ مثیر الأحزان‏، قم: مدرسۀ امام مهدى.
  22. حمیرى، عبدالله‌بن‌جعفر، 1413، قرب الإسناد، قم: مؤسسة آل‌البیت:.
  23. حویزى، عبدعلى‌بن‌جمعه، 1415، ‏تفسیر نور الثقلین‏، قم: انتشارات اسماعیلیان.
  24. راغب‌ اصفهانى، حسین‌بن‌محمد، 1412،‌ مفردات ألفاظ القرآن‌، لبنان: دار العلم.
  25. راوندى، سعید‌بن‌هبة‌الله، 1405، فقه القرآن‏، قم: مکتبة آیة‌الله المرعشی النجفی.
  26. ژکس، 1361، فلسفۀ اخلاق (حکمت علمى)، ترجمۀ سیدابوالقاسم فنایى، تهران: امیرکبیر.
  27. سیدرضی، محمد‌بن‌حسین، 1414، نهج‌البلاغه، به‌تحقیقِ صبحی صالح، قم: هجرت.
  28. صادقى تهرانى، محمد، 1406، الفرقان فى تفسیر القرآن بالقرآن و السنة‏، قم: فرهنگ اسلامى.
  29. طباطبایى، محمدحسین، 1374، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمۀ محمدباقر موسوى، قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
  30. ‏طبرسى، على‌بن‌حسن، 1385ق، مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، نجف: المکتبة الحیدریة.
  31. فتال نیشابورى، محمد‌بن‌احمد، 1375، روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، قم: انتشارات رضى.
  32. فراهیدى، خلیل‌بن‌احمد، 1410‌، کتاب العین،‌ قم: نشر هجرت.
  33. فضل‌الله، محمدحسین، 1419، ‏من وحى القرآن‏، بیروت: دار الملاک.
  34. فعالی، محمدتقی، پاییز1392، «توکل و مسأله کفایت خدا از منظر آیات قرآن»، مطالعات تفسیری، س۴، ش15، ص29 تا 60.
  35. فیض کاشانى، محمدمحسن، 1415، تفسیر الصافی‏، تهران: مکتبة الصدر.
  36. قمى، على‌بن‌ابراهیم، 1404، تفسیر القمی‏، قم: دار الکتاب.
  37. کریپ، بی‌تا، اخلاق و فرا اخلاق، ترجمۀ بهروز جندقى، بی‌جا: بی‌نا.
  38. کلینى، محمد‌بن‌یعقوب، ۱۴۰۷، الکافی، تهران: انتشارات دار الکتب الإسلامیة.
  39. کوفى اهوازى، حسین‌بن‌سعید، 1402، الزهد، قم: المطبعة العلمیة.
  40. محمدی، مسلم، 1389، مکتب‌های نسبی‌گرایی اخلاقی از یونان باستان تا دوران معاصر، قم: بوستان کتاب.
  41. مکارم شیرازی، ناصر، 1385، اخلاق در قرآن، قم: مدرسة الإمام علی‌بن‌أبی‌طالب7.
  42. ___، 1421، الأمثل فی تفسیر کتاب الله المنزل‏، قم: مدرسة الإمام علی‌بن‌أبی‌طالب7.
  43. ___، 1371، تفسیر نمونه‏، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
  44. منسوب به امام رضا7‏، 1406، الفقه المنسوب الی الامام الرضا7، مشهد: مؤسسة آل‌البیت:.
  45. نراقی، احمد، 1378، معراج السعادة، قم: انتشارات هجرت.
  46. نصر‌بن‌مزاحم‌بن‌سیار، عَطّار مِنْقَری، 1404، وقعة صفین، قم: مکتبة آیة الله المرعشی النجفی.
  47. نهاوندى، محمد، 1386، نفحات الرحمن فى تفسیر القرآن‏، قم: موسسة البعثة.
  48. هلالى، سلیم‌بن‌قیس، 1405، کتاب سلیم‌بن‌قیس الهلالی‏، قم: انتشارات الهادى.
  49. هیک، جان، ۱۳۷۶، فلسفۀ دین، ترجمۀ بهزاد سالکى، تهران: الهدى.

Files

Share

How to cite

Statistics