Explaining the Effective Characteristics in Connecting People to the Faith Community From the perspective of the Holy Quran

Document Type : Original Article

Authors

1 Saṭḥ (Level) 3 of Exegesis (Tafsīr) and Hadith Studies, Qur'an and ʿItrat Special School (Seminary), Khorasan Seminary (Ḥawzah ʿIlmīyah).

2 Associate Professor, Department of Quranic and Hadith Studies, Ferdowsi University of Mashhad.

3 Ph.D. in Quran and Hadith Studies, Assistant Professor and Head of International Research Institute of Imam Reza, Al-Mustafa International University of Khorasan.

10.61186/qae.2021.392

Abstract

A faith community is a society where the spirit of faith and the teachings of the holy religion of Islam exists among the individuals, laws and practical obligations (orders) of that society. A faith community is also a society where the insights, tendencies and actions of people in all individual and social dimensions are at the disposal of religion and have a religious purpose. The concept of society in the Qur'an is used with terms such as Ummat (أُمَّة, community), creed (Arabic: مِلَّة, communion), nation, people (Arabic: قَوْم), tribe (Arabic: قَبیلَة), ʿAshīra (Arabic: عَشیرَة, kindred), clan (Arabic: طائِفَة), Qarn (Arabic: قَرْن, generation), Nas (Arabic: ناس, mankind), etc. People need to build a faith community in order to become a faithful society by relying on their attitudes, tendencies and behaviors. The criteria for a community of faith based on religious teachings can be achieved from the Holy Quran. This research has explained the effective features in relating people to the faith community by descriptive analytical method. Joining to the community of faith based on the Holy Quran depends on recognizing and explaining the effective features of insight such as faith in God, prophets, resurrection, guardianship (Arabic: وِلاَیَة, Romanized: Wilāyat) knowledge and intellect and effective features of tendency such as piety, Tawakkul (Arabic: تَوَکُّل, reliance on God), hope and recommend one another to patience (Arabic: تَواصی بالصَّبْر) and effective characteristics of action such as righteous deeds (good deeds), enjoining (what is) right and forbidding (what is) evil (Arabic: ٱلْأَمْرْ بِٱلْمَعْرُوفْ وَ ٱلنَّهْیْ عَنِ ٱلْمُنْکَرْ, Romanized: al-amr bi-l-maʿrūf wa-n-nahy ʿani-l-munkar, enjoin the right and forbid the wrong), justice, unity and Infāq (Arabic: الإنفاق, onation) in society.

Keywords

References

  1. قرآن کریم، ترجمۀ ناصر مکارم شیرازی.
  2. ابن‌سیده، علی‌بن‌اسماعیل، 1421، المحکم و المحیط الأعظم، بیروت: دار الکتب العلمیه، منشورات محمدعلی بیضون.
  3. ابن‌فارس، ابوالحسین احمدبن‌زکریا، 1422، معجم مقاییس اللغة، بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
  4. ابن‌منظور، محمدبن‌مکرم، 1414، لسان العرب، چ3، بیروت: دار صادر.
  5. ابوالفتوح رازی، حسین‌بن‌علی، 1408، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، مشهد: آستان قدس رضوی، بنیاد پژوهش‌های اسلامی.
  6. ازهری، ابومنصور، 1422، معجم تهذیب اللغه، بیروت: دار المعرفه.
  7. آذرنوش، آذرتاش، 1392، فرهنگ معاصر عربی فارسی، چ15، تهران: نشر نی.
  8. جوادی آملی، عبدالله، 1390، جامعه در قرآن (تفسیر موضوعی قرآن، ج17)، ترجمۀ مصطفی خلیلی، چ3، قم: اسراء.
  9. جوهری، ابونصر اسماعیل‌بن‌حماد فارابی، 1318ق، الصحاح؛ تاج اللغة و صحاح العربیة، بیروت: دار الفکر.
  10. حکیم، محمدباقر، 1387، جامعۀ انسانی از دیدگاه قرآن کریم، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی.
  11. خداپرستی، فرج‌الله، 1376، فرهنگ واژگان مترادف و متضاد، شیراز: دانشنامۀ فارس.
  12. خطیبی کوشکک، محمد، 1384، بررسی تطبیقی جامعۀ اسلامی و جامعۀ مدنی، بی‌جا: زمزم هدایت.
  13. دهخدا، علی‌اکبر، 1373، لغت‌نامۀ دهخدا، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  14. راغب اصفهانى، حسین‌بن‌محمد، 1412، مفردات الفاظ القرآن، بیروت: دار الشامیة.
  15. زارع، حسین، بهار1393، «جامعه از منظر قرآن»، پژوهشنامۀ معارف قرآنی، س5، ش16 ، ص93 تا 122.
  16. زبیدی، ابوفیض سیدمحمد مرتضی حسینی، 1414، تاج العروس من جواهر القاموس، بیروت: دار الفکر.
  17. طباطبایی، محمدحسین، 1374، ترجمۀ تفسیر المیزان، چ5، قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  18. ___، 1390ق، المیزان فی تفسیر القرآن، چ2، بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.
  19. طریحی، فخرالدین، 1375، مجمع البحرین، چ3، تهران: کتاب‌فروشی مرتضوی.
  20. غفاری، حسین، 1387، ویژگی‌های جامعۀ قرآنی، قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  21. فیومی، احمدبن‌محمدبن‌علی، 1414، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، چ2، قم: موسسه دار الهجره.
  22. قرشی بنابی، علی‌اکبر، 1371، قاموس قرآن، چ6، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
  23. کنیک، ساموئل، 1349، جامعه‌شناسی، ترجمۀ مشفق همدانی، چ4، تهران: امیرکبیر.
  24. مصباح یزدی، محمدتقی، 1368، جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن، تهران: مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی.
  25. ___، 1383، به‌سوی او، به‌تحقیقِ محمدمهدی نادری قمی، چ3، قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی;.
  26. مطهری، مرتضی، 1384، جامعه و تاریخ، چ17، تهران: صدرا.
  27. ___، 1385، مجموعه آثار، ج1، 2، 3، 20، 23 و 24، تهران: صدرا.
  28. ___، 1388، عدل الهی، چ31، تهران: صدرا.
  29. معین، محمد، 1391، فرهنگ فارسی معین، چ27، بی‌جا: امیرکبیر.
  30. مغنیه، محمدجواد، 1378، ترجمۀ تفسیر کاشف، ترجمۀ موسی دانش، قم: بوستان کتاب، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم، شعبۀ خراسان.
  31. مکارم شیرازی، ناصر، 1371، تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
  32. ___، 1386، پیام قرآن، چ9، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
  33. واعظی، احمد، 1377، جامعۀ دینی، جامعۀ مدنی، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
  34. هاشمی رفسنجانی، اکبر، 1383، فرهنگ قرآن، چ2، قم: بوستان کتاب، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیه.

Files

Share

How to cite

Statistics