A Study of the Intertextual Relations Between the Noble Qurʾān and the Supplication of Abū Ḥamza al-Thumālī

Document Type : Original Article

Authors

1 M.A. in Quran and Hadith Studies, Ferdowsi University of Mashhad.

2 Associate Professor, Department of Quran and Hadith Studies, Ferdowsi University of Mashhad.

10.61186/qae.2024.1548.1092

Abstract

One of the new trends of criticism that deals with the relationship and interaction between texts is “intertextuality”. The literary works according to this theory are formed in interaction with each other, and each text is the product of previous texts. This theory is widely used in the field of interpretation and understanding of texts. The Noble Qurʾān is a source with high spiritual concepts and teachings whose themes have been directly or indirectly reflected in the works of the Infallible Imams (al-ʾAʾimmah al-Maʿṣūmūn) ʿAlayhim al-ṣalātu wal-salām, especially Imām al-Sajjād (امام السَّجاد) ʿAlayhi al-ṣalātu wal-salām. The intertextual relationship between the Noble Qurʾān and supplications has been formed in a beautiful and harmonious way. This article examines the supplication of Abū Ḥamza al-Thumālī (Arabic: دعاء أبی حمزة الثمالی) from the perspective of intertextual relations and it aims to explain the influence of Imām al-Sajjād ʿAlayhi al-ṣalātu wal-salām on the verses of the Noble Qurʾān after evaluating some of the selected clauses of this supplication based on the principles and rules of this theory and clarify the role of intertextual information in the process of understanding.

Keywords

References

  1. * قرآن کریم.

    1. ابن‌طاووس حلی، علی، 1330ق، جمال الاسبوع بکمال العمل المشروع، قم: دار الرضی.
    2. احمدی، بابک، 1370، ساختار و تأویل متن، تهران: نشر مرکز.
    3. امام سجاد7، 1376، الصحیفة السجادیة، قم: دفتر نشر الهادى.
    4. آلن، گراهام، 1380، بینامتنیت، ترجمۀ پیام یزدانجو، تهران: نشر مرکزش.
    5. رکنی یزدی، فاطمه، 1391، عرفان عملی در صحیفۀ سجادیه، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
    6. زرکشی، بدرالدین محمد بن عبدالله، 2009، البرهان فی علوم القرآن، بیروت: دارالفکر.
    7. عمرانی، مسعود، 1391، خداشناسی در دعای عرفۀ حضرت امام حسین7، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
    8. قائمی‌نیا، علیرضا، 1389، بیولوژی نص، تهران: پژوهشگاه فرهنگ واندیشۀ اسلامی.
    9. قمی، شیخ عباس، ۱۳۴۴ق، ‌مفاتیح الجنان، مشهد: بی‌نا.
    10. کلینی، محمد بن یعقوب، 1369، اصول الکافی، تهران: کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه.
    11. مجلسی، محمدباقر، 1403، بحار الانوار، بیروت: موسسه الوفاء.
    12. محمدی، حمید، 1394، درسنامۀ صحیفۀ سجادیه، قم: دار العلم.
    13. میرزایی، فرامرز و ماشاءالله وحدی، بهار۱۳۸۸، «روابط بینامتنی قرآن با اشعار احمد مطر»، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، س۱۶، ش22، ص۲۹۹ تا ۳۲۲.
    14. نامور مطلق، بهمن، 1390، درآمدی بر بینامتنیت: نظریه‌ها و کاربردها، تهران: انتشارات سخن.
    15. نصیری، علی، 1385، آشنایی با علوم حدیث، چ۵، قم: مرکز انتشارات حوزۀ علمیه.
Volume 3, Issue 1 - Serial Number 5
September 2021
Pages 93-117

Files

Share

How to cite

Statistics